Met Marc Sleen en Nero door Brussel

Het Sleen-museum heeft een fraaie wandeltocht samengesteld die je dwars door Brussel stuurt en langsheen diverse plekkend die in de Nero albums voorkomen.
Download hier het volledige parcours met info etc.

Of lees hieronder de inleiding van de wandeling en laat je overtuigen…

Nero heeft een bijzondere band met Brussel. Al is hij een geboren Gentenaar, zoals hij zegt
in Baraka, toch spelen veel verhalen zich in en rond onze hoofdstad af. In het begin van het
album De zwarte toren zegt Nero: “Wat een prachtige hoofdstad hebben we toch.” En in De
linkadoors zegt zijn zoon Adhemar: “Brussel is de beste stad op aarde”.
De verwijzingen zijn soms zeer subtiel. Zo kun je hier en daar aan tweetalige straatnaambordjes
zien dat we ergens in Brussel zijn, al is het niet duidelijk waar. Regelmatig wordt er
vermeld dat Nero en/of zijn vrienden naar “Brussel” of naar “de hoofdstad” vertrekken. Vaak
zien we echter ook duidelijk herkenbare Brusselse straten, parken en gebouwen opduiken
in de albums. De Brusselse bussen en trams, in hun typische gele kleur van toen, duiken
eveneens in veel Neroverhalen op. Bovendien tekent Marc Sleen uiteraard het Brussel van
die periode. Op de meer dan vijftig jaar dat de reeks liep, is onze hoofdstad erg veranderd.
Daarom leek het een leuk idee om een Nerowandeling door Brussel uit te stippelen. Op
een parcours binnen de vijfhoek, het historische centrum, liggen tal van plekken die ook in
één of meer Neroverhalen opduiken: het Stripcentrum, de Kapellekerk, het Justitiepaleis,
de Zwarte Toren, de Zavel, het Centraal Station en natuurlijk ook Manneke Pis en de Grote
Markt. Er zijn zelfs zo veel verwijzingen dat we een selectie hebben moeten maken.
Om praktische redenen kunnen we jammer genoeg niet alle plekken aandoen die in de
verhalen worden getoond of ter sprake komen. De Nieuwstraat, die meer dan eens wordt
geciteerd als winkelstraat, ligt niet op het parcours, evenmin als de Louisalaan, waar de
Pheipen in de laatste albums wonen. We komen ook niet langs de gevangenis van Sint-Gillis,
waar Ricardo vaak wordt opgesloten en even vaak uit ontsnapt of de Sint-Stefaanskliniek
(in werkelijkheid de “Clinique Saint-Etienne” op de Haachtsesteenweg), waar Nero en vrienden
meer dan eens worden opgekalefaterd, omdat dit ons letterlijk te ver zou leiden.
Ga mee op stap en ontdek de rijkdom van onze hoofdstad doorheen het werk van Marc Sleen
(en omgekeerd natuurlijk)..